Ol viàl l’è pròpe tra i piö bèi

conturnàt de piantù de tèi

che quando i è ‘n fiuridüra

i è l’incànt de la natüra.

Tra chèl viàl di banchète,

ma öna nóma vòi tra ‘n bal,

l’è de banda al circolì

‘ndo se ‘ncóntra  quach amìs.

Zà bunura rìa ‘l Consòn

che l’ se mèt a ciacerà

col bù Salvi volontare

d’ògne sórt de malafare.

Töt intùren ü niolù,

svapurà de sigarète,

l’è la sò consolassiù

vést ch’i parla piö de s-cète.

Ol discórs a l’ ciapa fórsa,

rìa ‘l Pasquàl squase de córsa

sostegnìt d’öna stampala,

tèrs pestì sènsa….capèla.

La brigada la se ‘ngròssa

rìa ‘l Scabör co la so bòssa,

ol salàm teàt zó a fetine

e i pagnòte tepedine.

I è mia ‘n tép a comensà

Che l’ compàr a’ i öltem du:

so passiù? Fa i ortolà,

l’è ol Silvio col Carlù.

S’i te parla de verdüra

I l’ l’à mèt pròpe zó düra,

de San Véle o Celadina

l’è la piö buna e genüina.

Ognüna l’ cönta sö i so bale

tat de fa vegnì ‘l mesdé

ma precìs de vèss söi scale…

dèm docà….che vègne a’ mé !!!!!

Dedicada a mé amìs de Celadina, 24 noèmber 2002